Η μεταφορά ηλεκτρικής ισχύος εντός των αστικών κέντρων επιβάλλει το συνδυασμό εναέριων (ΕΑ) γραμμών και υπόγειων (ΥΓ) καλωδίων υψηλής τάσεως (ΥΤ), διαμορφώνοντας τα λεγόμενα σιφωνοειδή συστήματα ή “siphon systems”, όπως είναι γνωστά στην διεθνή βιβλιογραφία. Σε αυτά τα συστήματα, απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή για την εκτίμηση των εξ’ επαγωγής τάσεων και των συνακόλουθων κινδύνων, λόγω της έκθεσης των ΕΑ γραμμών σε κεραυνικά πλήγματα. Για την διασφάλιση της αποτελεσματικής και αξιόπιστης λειτουργίας των συστημάτων αυτών είναι ζωτικής σημασίας να επιλεγεί το βέλτιστο σχήμα σύνδεσης μανδυών των ΥΓ καλωδίων. Μία από τις δυσκολίες στο σχεδιασμό σιφωνοειδών συστημάτων είναι ο μετριασμός των επιπτώσεων σε περιπτώσεις αστοχίας θωράκισης (shielding failure) και ανάστροφης διάσπασης (back flashover), που μπορεί να οδηγήσουν σε υψηλές επαγόμενες τάσεις, θέτοντας σε κίνδυνο το καλωδιακό σύστημα και, πιθανόν, προκαλώντας βλάβες στα μονωτικά υλικά. Για την εκτίμηση των επαγόμενων τάσεων και τον μετριασμό των ενδεχόμενων κινδύνων, συνιστάται μια προσέγγιση διαβάθμισης μόνωσης (insulation coordination) σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, όπως η σειρά IEC 60071. Επιπλέον, τεχνικές οδηγίες από διεθνείς οργανισμούς, όπως η CIGRE, δίνουν περαιτέρω συστάσεις και κατευθυντήριες γραμμές μοντελοποίησης για την ενίσχυση της ακρίβειας και της αποτελεσματικότητας της ανάλυσης. Η ανάλυση της επίδρασης των κεραυνών στα σύγχρονα σιφωνοειδή συστήματα είναι πιο σύνθετη σε σχέση με τις απλές ΕΑ γραμμές μεταφοράς.
Για να διαβάσετε ολόκληρο το περιοδικό γίνετε συνδρομητές.
